1. در صورتیکه تعداد مقاطع از طول دوره زمانی بیشتر باشد، بدون شک باید رویکرد اثرات تصادفی را بکار برد، زیرا در رویکرد اثرات ثابت باید به ازای هر مقطع یک مقدار ثابت به عنوان اثر انفرادی آن مقطع تخمین زده شود که این امر سبب کاهش درجات آزادی و کاهش کارایی تخمین زن می گردد. در حالی که در رویکرد اثرات تصادفی فرض می گردد که اثرات مقاطع تصادفی توزیع شده اند و لذا نیازی به برآورد این اثرات نیست.

2. تنها زمانی باید به بررسی درجه انباشتگی متغیرها و بررسی رابطه بلند مدت در قالب آزمون های ریشه واحد و همجمعی پرداخت که طول دوره زمانی به اندازه کافی زیاد باشد .

3. تفاوت بین رویکرد داده های تابلویی ایستا با پویا در شیوه تصریح مدل است. اگر مدل مشتمل بر وقفه متغیر وابسته و یا وقفه متغیرهای توضیحی باشد، مدل پویا است. ضمن آنکه رویکرد داده های تابلویی پویا عموما برای حالاتی است که با حجم بالایی از مقاطع و تعداد دوره های زمانی اندک روبرو باشیم (Arellano M, Bond S. 1991).

نوشته شده توسط احمدملابهرامی در دوشنبه دهم آذر ۱۳۹۳ |